شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 22:6 | نوشته ‌شده به دست نیما | ( )
دوستش دارم …بزرگیش را … سکوتش را … عظمتش را…ابهتش را … تنهاییش را …حکمتش را … صبرش را … و … و …بودنش عادتیست ، مثل نفس کشیدن !
خدا را میگویم